Het einde van MyFerryLink

MyFerryLink

In 2012 startte de kersverse rederij MyFerryLink zijn activiteiten in de haven van Calais. Als opvolger voor het teloor gegane SeaFrance kon het op heel wat sympathie rekenen van de Franse bevolking. 1 jaar na het definitieve einde van MyFerryLink kijken we terug op de korte maar bewogen geschiedenis van de rederij.

De voorgeschiedenis bespraken we drie jaar geleden al uitvoerig in dit artikel.

Publiciteit met de vermelding ‘owned en run by the crew’.

My Ferry Link was de commerciële naam van SCOP SeaFrance, de coöperatieve vennootschap die door de zeelui uit de voormalige rederij ontstond.

De nieuwe rederij kon in zee gaan met partner Eurotunnel, eigenaar van de tunnel onder het Kanaal. Deze zocht voor haar transportactiviteiten nog een extra mogelijkheid in de ferry-sector.

Beide kanten konden al snel een samenwerking afsluiten. Het coöperatieve MyFerryLink had een 600 tal werknemers en de nodige expertise. Er was enkel geen geld om schepen aan te kopen of te exploiteren. Omgekeerd had Eurotunnel wel voldoende  kapitaal maar beschikte het niet over de benodigde werknemers.

Eurotunnel kocht dus de schepen, Berlioz, Rodin en Nord Pas-de-Calais op die gingen varen tussen Calais en Dover.

MyFerryLink werd een uniek bedrijf dat succesvol kon concurreren tegen de giganten als P&O en DFDS die het Kanaal domineren.

Het bedrijf behaalde jaar na jaar winst, voornamelijk komende van de vrachtsector.

MyFerryLink had zelfs zijn eigen mascotte. ‘François Ferret‘ was regelmatig aan te treffen aan boord van de schepen.

Maar hoe komt het dan dat MyFerryLink niet meer bestaat?

Strijd om de schepen

Zoals eerder aangehaald was niet enkel Eurotunnel kandidaat-koper voor de ex-Seafrance schepen. Ook het Zweedse  DFDS wou maar al te graag deze schepen overkopen. De Franse Spoorwegen (SNCF) dat eigenaar was van SeaFrance gaf (terecht) de voorkeur aan de Franse maatschappij.

Wraakacties

Het belang van Eurotunnel in MyFerryLink, dat volledig zelfstandig bleef, werd bij de start onmiddellijk onder schot genomen door P&O Ferries (in handen van Arabieren) en DFDS. Vooral die laatste kon zijn pas geleden verlies niet verkroppen. Wat volgde waren tal van klachten, vaak met drogredenen met als doel de exploitatie van MyFerryLink te verbieden. De klachten werden aan Britse zijde ingediend.

Tijdens deze bittere periodes van onrust binnen MyFerryLink stak het personeel zijn kop op en bleef het als dappere kleine strijden tussen de twee giganten.

In de loop van 2014 werd een eerste klacht verworpen wegens ongegrond. De aanhoudende regen klachten van DFDS bleef maar doorgaan en uiteindelijk werd MyFerryLink verboden nog te varen op Dover.

Personeel

Door het noodgedwongen faillissement op 31 juli 2015 (de activiteiten werden reeds op 2 juli stopgezet) kwam het tot een aanvaring tussen de bemanning van de schepen en Eurotunnel, die de schepen zou gaan verhuren aan DFDS ( Degene die in 2012 maar al te graag  de schepen wouden kopen.) en zo contractbreuk deed. Door het grote ongenoegen bij MyFerryLink werden de sporen voor de Kanaaltunnel bezet en blokkeerde men de haven van Calais met een reddingsboot.

De passagiersschepen Rodin en Berlioz werden door de bemanning bezet en konden dus niet worden overgedragen aan DFDS. Na een lange periode van enkele weken gaven de resterende mannen er de brui aan en gaven het schip vrij.

Omstreden

DFDS Seaways werkt meestal met goedkoop buitenlands personeel. Tot grote verbazing verkondigden ze bij de overname van de schepen een deel van het personeel te willen overnemen. MyFerryLink weigerde omdat ze enkel akkoord ging wanneer het voltallige personeel zou worden overgenomen. DFDS hield zich niet aan zijn woord en nam uiteindelijk niemand aan tot grote frustratie van de vakbonden. Er werd een nooit eerder geziene betoging gehouden in het centrum van Calais die breed gedragen werd door de inwoners tot zelfs de burgemeester toe.

Zitstaking werknemers in Calais

Zitstaking rond de haven van Calais

MyFeryLink bemanning

De bemanning van de Rodin laat zich niet doen door de piraten van DFDS en gaan strijdvaardig door met hun acties.

Betoging MyFerryLink

Een nooit eerder geziene betoging in de straten van Calais.

Toekomst

Maar het bleef niet stil, het personeel van MyFerryLink gaf niet op en ging op zoek naar nieuwe mogelijkheden. Zo was er het plan om met het resterend schip, de Nord Pas-De-Calais opnieuw te gaan varen. Spijtig genoeg ging dit niet door, het schip werd begin 2016 verkocht aan een Spaanse rederij.

Heel wat werknemers zijn opnieuw aan de slag, hetzij terug in de havens en op ferries, sommigen kozen ook heel andere horizonten op. Maar velen zijn nog steeds werkloos.

Uniek bedrijf

MyFerryLink bestaat dan wel niet meer. Het bedrijf zal voor eeuwig gegrift staan in de geschiedenis als bedrijf dat opkwam voor zijn mensen. Een bedrijf waarbij alle werknemers eigenaar van het bedrijf waren. Een bedrijf die er voor de mensen was en niet uit was op geld. Een bedrijf die bestond uit mensen met een gemeenschappelijke passie. Een bedrijf die eigenlijk geen bedrijf was maar één grote familie zeemannen.

MyFerryLink is het voorbeeld dat coöperaties op grootschalig niveau effectief werken, en zal gegarandeerd navolging krijgen in andere sectoren. Het kan, het is mogelijk, nu enkel nog doen!

MyFerryLink schip

Elk einde betekent een nieuw begin.

Reageer als eerste

Geef een reactie